سر استخوان ران از كاويته ايتى لوواد « 1 » خارج شده و ممكن است به جلو ، به عقب ، به داخل ، به خارج و به پائين برود . جرجانى عين اين پنج حالت را در كتاب ذخيره چنين مىنويسد : بيرون آمدن مهرهء ران از حقه سرين بسيار افتد و گاه باشد كه بيرون آمدن از سوى زندرون افتد و گاه باشد كه به سوى بيرون افتد و گاه باشد كه از سوى پيش افتد و گاه باشد كه از سوى پس افتد و گاه باشد كه فروسوى آيد هم‌چون بندگاه سردوش . در اينجا ، از نظر علايم ، فقط حالت به داخل و به خارج آن را شرح مىدهيم : در كتاب‌هاى امروزى مىنويسند : « هر لوكساسيون « 2 » به داخل همراه با كشش « 3 » ران مىباشد . در كتاب ذخيره مىنويسد : « اگر سوى زندرون افتد بندگاه بن ران دوتو نتواند كرد » . ( توضيح آنكه چون ران در حال كشش است بيمار نمىتواند ران را روى شكم بياورد و معنى « بن ران دوتو نتواند كرد » همين است ) علامت ديگر آن در كتاب‌هاى امروزى چنين است : « در لوكساسيون به داخل ، سر استخوان ران به شكل برآمدگى گردن در جلو و زير فوليس « 4 » محسوس مىباشد » . در كتاب ذخيره مىنويسد : « و بيغولهء ران آماسيده نمايد از بهر آنكه سر استخوان ران اندر بيغولهء ران آمده باشد » . در حالتى ديگر كه لوكساسيون به خارج است ، در كتاب‌هاى امروزى مىنويسند : « در لوكساسيون به خارج پاى لوكسه را اگر با پاى سالم مقايسه كنيم كوتاه‌تر به نظر مىآيد » . در كتاب ذخيره هم آمده است : « و اگر سر استخوان ران بيرون افتاده باشد آن پاى كوتاه‌تر بود » .

--> ( 1 ) . Cavite eotyloide ( 2 ) . Luxation ( 3 ) . extension ( 4 ) . Fulis